Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Η εκδρομή μας στο Ναύπλιο

    Με αφορμή την σχολική εκδρομή που πραγματοποιήθηκε τις 4 πρώτες μέρες του Απριλίου θα ήθελα να αφηγηθώ τις εμπειρίες μου από το Ναύπλιο.  Ένας τόπος γεμάτος ομορφιές αλλά και παραδείγματα προς αποφυγή.
   Για αρχή, η πρώτη μου εντύπωση ήταν αυτή από το Τολό, ένα χωριό λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ναύπλιο.  Ένας προσφυγικός οικισμός πλημμυρισμένος από ξενοδοχεία που ήταν και η "πληγή" της ανάπτυξης αυτού του τόπου. Αναλυτικότερα, παρ' όλη την φυσική ομορφιά, υπήρχαν λάθη στην διαμόρφωση, όπως αυτό που προανέφερα, δηλαδή η υπέρμετρη βαρύτητα που δίνουν οι επιχώριοι κάτοικοι  στον τουρισμό. Επιπλέον μπορούμε να παρατηρήσουμε το πρόβλημα που υπάρχει με τα μέσα μαζικής μεταφοράς που δεν εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των τουριστών.
   Από την άλλη πλευρά υπήρχαν πολλές επιλογές τόσο για την νυχτερινή ζωή τόσο και για ένα πρωινό περίπατο. Για παράδειγμα, υπήρχε μια μεγάλη ποικιλία από μαγαζιά που εκπλήρωναν τις επιθυμίες κάθε είδους τουριστών, όπως καφετέριες, εστιατόρια και νυχτερινοί τόποι διασκέδασης  για όλα τα γούστα. Προφανώς δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με την πανέμορφη πόλη του Ναυπλίου, ωστόσο σε συνδυασμό με αυτή, μας άφησε μια ολοκληρωμένη ταξιδιωτική εμπειρία.
    Όσον αφορά την ίδια την πόλη του Ναυπλίου, δεν θα μπορούσα να μην αναφέρω το γεγονός ότι ήταν πεντακάθαρη και ευχάριστη να την περπατήσεις. Ειδικότερα, οι πεζόδρομοι οδηγούσαν  όλοι στο κέντρο της πόλης, βοηθώντας τον τουρίστα να προσανατολιστεί και επιπλέον να του προκαλεί ευχαρίστηση, χωρίς να έχει μια δυσάρεστη εμπειρία .

 Αν μου δίνονταν η ευκαιρία να ξαναπάω, σίγουρα θα την αξιοποιούσα, καθώς το Ναύπλιο μπορεί να προσφέρει πολλά πράγματα, χωρίς να τοποθετεί όρια στις δραστηριότητες που μπορείς να κάνεις και να  σε κάνει να βαριέσαι . 
Γιάννης Φραγκιάς

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Οι μαθητές της Γ' Λυκείου μιλούν για τη στάση των νέων σήμερα

Οι νέοι σε ηλικία άνθρωποι έχουν τη δυνατότητα να επιδράσουν θετικά ή αρνητικά στην πορεία μιας κοινωνίας και είναι αναρίθμητα τα παραδείγματα της δράσης τους για το κοινό καλό. Ακόμα, είναι εκείνοι που σε δύσκολους καιρούς και στιγμές, αναλαμβάνουν να ξυπνήσουν τους υπόλοιπους από τον παρατεταμένο λήθαργο και παίρνουν πρωταγωνιστικούς ρόλους σε διαδηλώσεις, κινήματα και στους περισσότερους κοινωνικούς αγώνες. Εξαιτίας της οξυδέρκειάς τους, προσαρμόζονται ταχύτατα στα νέα δεδομένα και τελικά δρουν καταλυτικά στη διαμόρφωση της κοινωνίας, αποτελώντας τη μελλοντική της βάση, τους αυριανούς πολίτες. Όλα αυτά όμως είναι εφικτά μόνο στην περίπτωση που τους δοθεί βήμα και πεδίο δράσης από τους εκάστοτε ιθύνοντες και δεν διαταραχθούν πιθανώς οι ισορροπίες και τα όρια.
Παναγιώτης Τσορτανίδης


Η στάση των νέων ως προς τον σύγχρονο κόσμο ποικίλλει, αν και χαρακτηρίζεται συνολικά από έναν παθητικό τρόπο σκέψης, ο οποίος τις περισσότερες φορές οδηγεί σε λανθασμένες ενέργειες. Παρατηρείται ότι αρκετοί νέοι μένουν άπραγοι σε ορισμένες κρίσιμες καταστάσεις που απαιτούν τη συμβολή τους αλλά σχεδόν "επαναστατούν", όταν πρόκειται για κάτι που αφορά το συμφέρον τους, γεγονός που οφείλεται στην ελλιπή επίγνωση του κόσμου, που τους διακατέχει. Αναμφισβήτητα αυτή η κατάσταση δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο των νέων, όμως ένα μεγάλο ποσοστό δυστυχώς ενεργεί σύμφωνα με αυτόν τον τρόπο σκέψης...Θα περίμενε λοιπόν κανείς οι νέοι σήμερα να ήταν πιο αντιδραστικοί σε μείζονα ζητήματα, με τα οποία όμως δεν ασχολούνται. Ζητήματα, όπως η παιδεία, η υγεία, τα ατομικά δικαιώματα και το περιβάλλον, δεν είναι στις προτεραιότητες πολλών εκ των νέων. Αυτό δεν συμβαίνει βέβαια  επειδή όλα λειτουργούν άψογα και δεν χρειάζονται καμιά αλλαγή. Αντιθέτως.Όμως οι νέοι δυστυχώς, αν και έχουν τη δύναμη, δεν έχουν την τάση να επιμείνουν στο να ζητούν αλλαγές.
Νίκη Μαγκανιώτου


Η συμπεριφορά των νέων δεν αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα μια συγκεκριμένης μερίδας ή ενός ορισμένου ποσοστού νέων ανθρώπων. Όλοι οι νέοι επιθυμούν να αποκτήσουν κάποια εξουσία, ώστε να αλλάξουν όλα όσα δεν τους ικανοποιούν ή τους απογοητεύουν. Αυτό που διαφέρει από άτομο σε άτομο είναι ο τρόπος που εκφράζεται. Άλλος θα το εκφράσει έντονα σαν έναν τρόπο διαμαρτυρίας, άλλος περισσότερο έντονα με οργανωμένες διαδηλώσεις, εξεγέρσεις και άλλες επαναστατικές ενέργειες, ενώ κάποιος άλλος ενδέχεται να μην το εκφράσει και να το καταπνίξει μέσα του, κουβαλώντας το σαν κρυφό παράπονο.
Σοφία Σκόρδου


Σε τι όμως οφείλεται όλο αυτό; Γιατί έχουν τόση ένταση μέσα τους και τόσο πάθος για την ελευθερία; Ίσως τώρα να έχει αρχίσει να εμφανίζεται τόσο έντονα το ξέσπασμα μετά από τόσα χρόνια καταπίεσης και φόβου. Συγκεκριμένα, επειδή είχαν υπάρξει στο παρελθόν δύσκολα χρόνια και οι άνθρωποι δεν ήταν καθόλου ελεύθεροι, έχουν περάσει υποσυνείδητα στους νέους αυτή την ανάγκη να ζουν ελεύθερα και να κάνουν πράξη ό,τι πιστεύουν, χωρίς να περιορίζονται από κανόνες.
Είναι φανερό ακόμη ότι και η παιδεία έχει συμβάλει σ' αυτό, αφού έχει μάθει τους νέους να υποστηρίζουν τις απόψεις τους και να μην τα παρατούν με την πρώτη δυσκολία.
Μένια Χρυσοστράτη


Οι νέοι σήμερα δεν έχουν αντιληφθεί ότι η εποχή στην οποία ζουν είναι κομφορμιστική, δηλαδή τους προσαρμόζει στα κοινωνικά "πρέπει" και έχουν πέσει στην παγίδα, πιστεύοντας ότι έχουν όλες τις ελευθερίες να επιλέξουν τι θέλουν και τι δεν θέλουν στη ζωή τους. Δέχονται λοιπόν παθητικά οτιδήποτε, χωρίς να διαχωρίζουν τα ουσιώδη από τα μη ουσιώδη, τους επιβάλλουν έναν τρόπο ζωής και δεν αντιδρούν. Απλώς δέχονται και εκτελούν, διότι νομίζουν ότι οι ιδέες αυτές είναι δικές τους, η κοινωνία τους κάνει να πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι, ενώ βρίσκονται σε αρκετά βαθύ λήθαργο και όλα γύρω τους είναι προσαρμοσμένα, ώστε να τους κρατάνε εκεί.
Μαρία Δράκου


Και έτσι θα περάσει και αυτή η γενιά νέων και θα έρθει η επόμενη πιο "μαλακή" ακόμα, πιο ανίδεη για τους κινδύνους και έτοιμη να υποκύψει σε κάθε είδους εξουσία, σε κάθε φετίχ των πολυεθνικών, σε κάθε νέα ιδέα της αγοράς. Όταν όμως ξεχνάς το παρελθόν σου, επαναλαμβάνεις τα λάθη που είχες κάνει,  και οι σημερινές και μελλοντικές κυβερνήσεις των "δυτικών" χωρών δεν επωφελούνται από εμπόλεμες καταστάσεις, επωφελούνται από τον έλεγχο των μαζών και της αγοράς. Γι' αυτό πρέπει οι σημερινοί νέοι να σηκώσουν ανάστημα, να μην παραπονούνται για την κατάσταση στον κόσμο, αλλά να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και να την αλλάξουν. Να μην κάνουν τα ίδια λάθη που έκαναν οι προηγούμενοι. Να καταλάβουν ότι έχουν φωνή, φωνή η οποία μπορεί να υπερτερήσει όλων των άλλων. Και τέλος, να αφήσουν τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος από ό,τι τον βρήκαν.
Δημήτρης Νιτσόλας

Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Το σχολείο που ονειρεύομαι

   Το σχολείο είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος της ζωής των παιδιών και πρέπει να περνάνε ευχάριστα την ώρα τους εκεί. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει, τουλάχιστον όχι στην χώρα μας. Ένα βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη καθηγητών. Μερικοί καθηγητές έρχονται μετά την μέση της σχολικής χρονιάς ή μπορεί να μην έρθουν και καθόλου, με αποτέλεσμα τα παιδιά να μην διδαχθούν καθόλου ορισμένα μαθήματα και να έχουν σημαντικά κενά στην εκπαίδευση τους. Συνήθως τα μαθήματα που παραλείπονται είναι αυτά που θεωρούνται "δευτερεύοντα", όμως στην πραγματικότητα είναι εξίσου χρήσιμα στην σωστή εκπαίδευση του παιδιού όσο και όλα τα άλλα μαθήματα.
   Ένα άλλο πρόβλημα είναι οι χώροι στους οποίους γίνεται η διδασκαλία. Τα περισσότερα σχολικά κτήρια είναι παλιά  και έχουν προβλήματα θερμομόνωσης, με αποτέλεσμα οι μαθητές να είναι πλήρως εκτεθειμένοι στο κρύο. Αυτό το πρόβλημα, σε συνδυασμό με την έλλειψη χρημάτων για την τροφοδότηση των καλοριφέρ, καθιστά το περιβάλλον της διδασκαλίας ακατάλληλο. Το κρύο και οι ψυχροί λευκοί τοίχοι απωθούν τον μαθητή από τον σχολικό χώρο. Εξάλλου κανένας μας δεν θα ήθελε να βρίσκεται σε μία ψυχρή τάξη να παπαγαλίζει το περιεχόμενο ενός βιβλίου.
   Έτσι η πλειοψηφία των μαθητών, δικαιολογημένα πιστεύω, βλέπει το σχολείο ως κάτι βαρετό και ανούσιο και περιμένει υπομονετικά τις μέρες να περάσουν και τη σχολική χρονιά να τελειώσει. Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει αυτό, είναι να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας των σχολείων. Για εμένα το ιδανικό σχολείο θα ήταν ένα σχολείο με ζωντανές, ζεστές τάξεις, γεμάτες χρώματα, έτοιμες να υποδεχτούν και να καλημερίσουν τον μαθητή με τον πιο ευχάριστο τρόπο. Για εμένα στο ιδανικό σχολείο το μάθημα δεν θα γινόταν παπαγαλίζοντας ένα βιβλίο αλλά οι μαθητές θα έκαναν πειράματα, θα έβλεπαν ταινίες και θα έκαναν έρευνες, θα ανακάλυπταν μόνοι τους αυτά που τώρα ένα βιβλίο προσπαθεί να τους μάθει. Στο ιδανικό σχολείο δεν θα χρειάζεται να κάνεις ιδιαίτερα μαθήματα γιατί θα σου καλύπτει όλες τις ανάγκες και θα προωθεί τα ταλέντα του κάθε παιδιού ξεχωριστά.
   Μπορεί το σχολείο που ονειρεύομαι να βρίσκεται ακόμα πολύ μακριά από τα σημερινά σχολεία, αλλά ελπίζω μια μέρα τα σχολεία να γίνουν κάπως έτσι, γιατί ίσως τότε όλα σε αυτή την χώρα να γίνουν λίγο καλύτερα.



Ναταλία Νικολάου

Το σχολείο των ονείρων μου

            Το σχολείο εξωτερικά περιβάλλεται από έναν μεγάλο κήπο, με δέντρα και πολλά διαφορετικά είδη λουλουδιών. Εσωτερικά περιέχει κλειστά γήπεδα ποδοσφαίρου, βόλεϊ και μπάσκετ, μια τεράστια βιβλιοθήκη και μία τραπεζαρία, ωραία διακοσμημένη με ζωγραφιές στους τοίχους, όπου οι μαθητές τρώνε το γεύμα τους.
    Καθώς πηγαίνουμε στις τάξεις, οι τοίχοι δεξιά και αριστερά είναι στολισμένοι με διάφορους πίνακες και φωτογραφίες.Οι τάξεις είναι βαμμένες με ωραία χρώματα, έτσι ώστε το μάθημα να είναι πιο ευχάριστο. Επίσης σε κάθε μία από τις αίθουσες υπάρχουν δύο μεγάλα παράθυρα, από τα οποία περνάει το φως του ήλιου κάθε πρωί. Τα παιδιά κάθονται ανά δυάδες, σε αναπαυτικές καρέκλες με ροδάκια, ενώ γράφουν πάνω σε κανονικά γραφεία. Η έδρα του καθηγητή σε κάθε τάξη βρίσκεται μπροστά από έναν τεράστιο πίνακα.
    Στα διαλείμματα οι καθηγητές περνάνε την ώρα τους σε μία μεγάλη και φιλόξενη αίθουσα, η οποία τις κρύες μέρες του χειμώνα κλιματίζεται.
   Το γραφείο του διευθυντή είναι ευρύχωρο, στους τοίχους υπάρχουν χάρτες και πίνακες διάσημων ζωγράφων. Μέσα, εκτός από την έδρα, που βρίσκεται μπροστά από ένα μεγάλο παράθυρο όπου μπορείς να δεις από εκεί όλο το προαύλιο, υπάρχει μια βιβλιοθήκη με λογοτεχνικά βιβλία και στην άκρη της αίθουσας ένα τζάκι, το οποίο ο διευθυντής το ανάβει, για να ζεσταθεί όταν κάνει πολύ κρύο.
   Τέλος κάτι που ξέχασα να σας πω είναι, πως τον χειμώνα σε όλες τις αίθουσες του σχολείου στρώνουμε ωραία κόκκινα χαλιά με μικρά μαύρα σχεδιάκια στις άκρες.

 Και ποιος δεν θα ήθελε να πηγαίνει σε αυτό το σχολείο!!



Αποτέλεσμα εικόνας για school

Ιωάννα Καρπούζη.

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2017

Ένα γράμμα μετά από πενήντα χρόνια

Αγαπητέ μου εαυτέ,
 Σου στέλνω αυτό το γράμμα από το μέλλον για να δεις τι συμβαίνει με το περιβάλλον. Λοιπόν, το περιβάλλον δεν υπάρχει πια, το κατέστρεψε το τσιμέντο, το καυσαέριο και η ρύπανση του νερού. Ο αέρας  βρόμικος, δεν μπορείς να ανασάνεις. Τα υπέροχα λιβάδια ξερά και παντού τσιμεντένιες πόλεις. Το νερό βρόμικο, δεν μπορείς να κολυμπήσεις στη θάλασσα και να μυρίσεις το δροσερό αεράκι και την αλμύρα της. Τα δάση καταστράφηκαν, έγιναν ξερές ερημιές. Τα υπέροχα φυσικά αξιοθέατα, τίποτα, όλα χάθηκαν.

Για αυτό σου στέλνω αυτό το γράμμα από το μέλλον, για να δεις τι θα συμβεί σε 50 χρόνια από τώρα. Για αυτό προφυλάξου.

Ρονάλντι Φιράιν

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Η φετινή μας γιορτή του Πολυτεχνείου

 



 (Το βίντεο έγινε με την επιμέλεια του κ. Ισίδωρου Νικολάου. Τον ευχαριστούμε πολύ.)

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Ένα γράμμα στον εαυτό μου από το μέλλον

Γεια,
Είμαι η Ναταλία 50 χρόνια μετά. Η αλήθεια είναι ότι η γη τώρα είναι αρκετά διαφορετική. Καταρχάς, πλέον  δεν μπορούμε να απολαύσουμε το περιβάλλον όπως εσείς το απολαμβάνετε. Εσύ, όταν ανοίγεις το παράθυρο σου το πρωί, αντικρίζεις τη θάλασσα, λίγα σπίτια και αρκετά δέντρα. Όμως εγώ τώρα, όταν ανοίγω το παράθυρο μου το πρωί, αντικρίζω άπειρες πολυκατοικίες και μια θάλασσα που πιο πολύ με κάδο απορριμμάτων μοιάζει.
    Περιττό να πω ότι τα δάση είναι πλέον ανύπαρκτα. Όσα έχουν απομείνει προφυλάσσονται πολύ καλά και δεν είναι επισκέψιμα. Επίσης θέλω να ξέρεις ότι κάθε σταγόνα νερού που εκεί ξοδεύετε άσκοπα, εμείς εδώ την πληρώνουμε πολύ ακριβά. Τώρα το εμφιαλωμένο νερό είναι πολύ ακριβό και νερό στο σπίτι μου παρέχεται μόνο για δύο ώρες την ημέρα.
    Η τοπική αγροτική παραγωγή και η κτηνοτροφία δεν υπάρχουν πλέον. Τα εδάφη είναι άγονα και έχουν καταστραφεί από τις πυρκαγιές. Ακόμα και τις βόλτες που κάνατε εσείς τότε τα σημερινά παιδιά δεν μπορούν  να τις απολαύσουν. Γιατί πλέον όταν βγαίνουμε έξω πρέπει να έχουμε μαζί μας μια ομπρέλα, η οποία μας προστατεύει από τις υπεριώδεις ακτινοβολίες του ήλιου και μια μάσκα που φιλτράρει τον αέρα που εισπνέουμε.
    Υπάρχουν βέβαια και τα θετικά του να ζεις σε αυτή την εποχή. Η τεχνολογία έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ και έχουν εφευρεθεί απίστευτες μηχανές. Όμως η ανάπτυξη της τεχνολογίας δεν μπορεί να γεμίσει το κενό που υπάρχει. Έτσι είναι ο κόσμος τώρα. Για αυτό εσείς να προσέχετε πολύ αυτό που έχετε, γιατί μόνο όταν το χάσετε θα καταλάβετε πόσο σημαντικό ήταν.


   


Νικολάου Μαρίνου Ναταλία