Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Οι νέοι και οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Μέρος 2ο




Οι σχέσεις μέσω διαδικτύου

Κατά καιρούς έχουμε δει άτομα να συνάπτουν φιλικές ή ερωτικές σχέσεις στο διαδίκτυο, αλλά δεν ξέρουμε όλοι τους κινδύνους μιας τέτοιας πράξης.
Κατά τη γνώμη μου, αυτές οι σχέσεις δεν είναι πάντα επικίνδυνες, αν βέβαια έχεις γνωρίσει το συγκεκριμένο άτομο, με το οποίο συνομιλείς μέσω διαδικτύου. Αν δεν το έχεις γνωρίσει, πρέπει να είσαι πολύ επιφυλακτικός μαζί του και να προσέχεις τι σου λέει.
Όταν κάποιος αρχίσει μια συνομιλία με έναν άγνωστο, θα πρέπει να προσέχει να μην παραπλανηθεί από εκείνον, ώστε να απομακρυνθεί από τα κοντινά του πρόσωπα, πράγμα που θα τον κάνει πιο ευάλωτο στο να τον εξαπατήσει κάποιος οικονομικά ή ερωτικά, με αποτέλεσμα αυτό να του σημαδέψει τη ζωή.
Πώς μπορεί όμως να προφυλαχθεί κάποιος;
Πρώτα απ' όλα,μη δεχθείτε συνομιλία με έναν άγνωστο. Αν όμως έχετε ήδη αρχίσει, διαγράψτε τον από τους φίλους σας, αν προσπαθεί να σας παραπλανήσει.
Μην μοιραστείτε κανένα μυστικό σας μαζί του, διότι αυτό δείχνει πως τον εμπιστεύεστε και σας κάνει αδύναμους απέναντί του.
Μην δεχθείτε να συναντηθείτε μαζί του και αν δεν μπορείτε να χειριστείτε τη συγκεκριμένη κατάσταση, ζητήστε από τους γονείς σας να σας βοηθήσουν.
Αν, για οποιοδήποτε λόγο, διστάζετε να απευθυνθείτε στους γονείς σας, όταν η κατάσταση γίνει ακραία, απευθυνθείτε στο σχολείο ή στην αστυνομία.
Στο διαδίκτυο πολύ συχνά άγνωστοι θα προσπαθήσουν να έρθουν σε επαφή μαζί σας, αλλά να ξέρετε ότι ο άνθρωπος απέναντί σας μπορεί να μην είναι αυτό που φαίνεται.
Αντώνης Στρατής

Σάββατο, 13 Νοεμβρίου 2010

Οι νέοι και οι σελίδες κοινωνικής δικτύωσης


Σ' αυτή την ανάρτηση ένας συμμαθητής μας από το Λύκειο μας δίνει μερικές χρήσιμες συμβουλές για τη σωστή χρήση των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης (facebook, twitter κλπ):



Τα τελευταία χρόνια,πολλοί νέοι απασχολούνται πολύ με τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όμως ξέρουμε τι συμβαίνει μέσα σ' αυτές;
Σε τέτοιου είδους σελίδες πολλά άτομα επικοινωνούν με φίλους, παίζουν παιχνίδια και συζητούν με διάφορα άλλα άτομα. Οι περισσότεροι συνήθως επικοινωνούν μόνο με φίλους και κάποιοι μόνο με συγγενείς και φίλους που βρίσκονται σε μακρινά μέρη ή σε άλλες χώρες, αλλά υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι συνομιλούν με αγνώστους.
Εκεί ακριβώς κρύβονται πολλοί κίνδυνοι, όπως να συναντήσουμε έναν άγνωστο, που θα θελήσει να μας εκμεταλλευτεί σεξουαλικά ή οικονομικά ή ακόμη και να μας σπρώξει στην εγκληματικότητα.
Παράλληλα, τα παιχνίδια που έχουν αυτές οι ιστοσελίδες είναι περισσότερο διασκεδαστικά, παρά ψυχαγωγικά,καθώς δεν σου προσφέρουν τίποτα, αντίθετα σπαταλάς το χρόνο σου σε ανόητα παιχνίδια.
Υπάρχουν ακόμη και ομάδες που προσπαθούν να σε χειραγωγήσουν και να σου προβάλουν τον υλισμό, δηλαδή την αγάπη για την κατανάλωση αγαθών, εις βάρος της φροντίδας του πνεύματος.
Για να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο πρέπει οι γονείς και το σχολείο να διδάξουν τη σωστή πλοήγηση και χρήση αυτών των σελίδων.
Και οι νέοι καλό θα ήταν να σκεφτούν μόνοι τους και να μην επικοινωνούν με ξένους,παρά μόνο με φίλους και γνωστούς.
Οι δημιουργοί των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης, επίσης, πρέπει να ελέγχουν τις "περίεργες" συνομιλίες και να δημιουργηθούν νόμοι, ώστε να τιμωρούνται οι παραβάτες.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι η κοινωνική δικτύωση στο ίντερνετ είναι μια ευχάριστη ασχολία για να περνάς την ώρα σου, αλλά με μέτρο και κανόνες.


Αντώνης Στρατής

Δευτέρα, 1 Νοεμβρίου 2010

Επίσκεψη στην έκθεση μικροναυπηγικής: Τα καράβια της ιστορίας




Την Πέμπτη είχαμε πάει εκδρομή στην Χώρα στην έκθεση Ταξίδι στα κύματα της Ιστορίας. Είχε γαλέρες και ιστιοφόρα από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι τον 19ο αιώνα . Εμένα μου άρεσαν από παλιά τα καράβια των αρχαίων Ελλήνων και των πειρατών. Μόλις μπήκαμε μέσα στην Καΐρειο Βιβλιοθήκη, έπαθα την πλάκα μου,είδα την ελληνική τριήρη ,ένα από τα αγαπημένα μου πλοία ,πολεμικό με πολλούς κωπηλάτες.






Ήταν το αγαπημένο μου θα ήθελα να το έπαιρνα σπίτι μου ,αλλά δεν γινόταν. Μετά μπήκαμε μέσα σε ένα άλλο δωμάτιο , που είχε την ελληνιστική γαλέρα, ένα αξιοθαύμαστο πλοίο με καλά ζωγραφισμένα πανιά , δυο καταπέλτες και φτιαγμένο με την παραμικρή λεπτομέρεια.






Μετά περάσαμε σε άλλα δωμάτια που είχαν κάτι πανέμορφα πειρατικά καράβια,το πιο ωραίο ήταν η Γαλεάσα του 16ου αιώνα, γιατί ήταν ένα από τα ωραιότερα καράβια με κανόνια και με εκρηκτικούς εξοπλισμούς.





Άλλο καράβι ήταν το Γαλιόνι Ισπανικού τύπου ,ένα καράβι πολύ προσεγμένα σκαλισμένο,αλλά κάτι που με παραξένεψε ήταν ότι στο πίσω μέρος του καραβιού είχε τον Άγιο Γεώργιο.








Το τελευταίο ήταν το Αγγλικό Γαλιόνι με το ωραίο γαλάζιο και το χρυσό χρώμα, που έδενε τέλεια με το χρώμα του ξύλου, και τις ωραίες καμπίνες που μέχρι στο εσωτερικό τους είχαν προσεχθεί.




Γιάννης Μήλας



Σε αυτή την έκθεση υπήρχαν τα σπουδαιότερα καράβια της ιστορίας. Μην φανταστείτε τα αληθινά! Ένας άνθρωπος, ο κ. Βαγγέλης Γρυπιώτης, μια μέρα ξύπνησε και είπε να τα φτιάξει σε μινιατούρες από ξύλο, όχι όμως ό,τι κι ό,τι, μα εισαγόμενο από Ιταλία παρακαλώ! Άλλα καράβια ήταν κλεισμένα σε ένα γυάλινο κουτί και άλλα όχι, δίνοντας σου την αίσθηση πως αφού δεν είναι κλεισμένα στο κουτί, θα μπορέσεις να τα αγγίξεις. Πηγαίνοντας όμως κοντά έτοιμος να τα αγγίξεις και να ταξιδέψεις μαζί τους σε ένα κόσμο μαγικό, η ταμπέλα "Μην αγγίζετε" σου έκοβε τα φτερά και προσγειωνόσουν πάλι απότομα στον κόσμο του 2010. Εγώ, αν και δεν μπόρεσα να τα αγγίξω, κάποιες στιγμές σκεφτόμουν εμένα μέσα σε αυτά. Τότε, στο καλύτερο σημείο κάποιος μου έλεγε: "Εντάξει είναι βαρετό, αλλά μην κοιμάσαι όρθια". Δεν είχα το θάρρος να του απαντήσω πως αυτά είναι καράβια που σηματοδοτούν ένα μεγάλο μέρος της ιστορίας μας και πως εγώ δεν τα έβρισκα καθόλου βαρετά.


Το καράβι που μου έκανε περισσότερη εντύπωση ήταν η ελληνική τριήρης. Η τριήρης ήταν ένα μακρόστενο και ταχύ πλοίο. Είχε 170 κωπηλάτες και επειδή ήταν σχεδιασμένη για πολεμική χρήση είχε για όπλο ένα έμβολο.
Αυγουστίνα Μάστορη



Ας το πάρουμε χρονολογικά το πράγμα. Πρώτα είναι τα πλοία των Αρχαίων Ελλήνων. Αυτά είχαν τρεις σειρές κουπιά και τα πανιά ήταν τετράγωνα. Τα πλοία τότε έμοιαζαν με δελφίνια. Επίσης στα πλάγια είχαν διάφορες ασπίδες που η καθεμία αντιπροσώπευε μία πόλη-κράτος. Μετά είναι τα πλοία των Βυζαντινών. Αυτά είχαν μία σειρά κουπιά,τρίγωνα πανιά και έναν δράκο στο μπροστινό μέρος του πλοίου που έριχνε το μυστικό όπλο των Βυζαντινών στους αντιπάλους τους,το υγρό πυρ.


Γεωργία Ρήγα


Ο κ.Γριπιώτης είχε κάνει φανταστική δουλειά. Το μόνο που δεν μου άρεσε ήταν ότι η ξεναγός δεν με άφησε να πάρω ένα βιβλίο , μου είπε ότι δεν είχαν πολλά. Ε,τότε γιατί τα είχαν στοιβαγμένα εκεί;Εγώ θέλω να έχω το δικό μου ,όχι του σχολείου!

Γιάννης Μήλας